امام صادق (ع) میفرماید:مردانی که گویا دلهایشان پاره های اهن است.غبار تردید در ذات مقدس خدا،خاطرشان را نمی الاید...از ناخشنودی خدایشان هراس دارند.برای شهادت دعا میکنند و ارزومند کشته شدن در راه خدایند.{بحارالانوار۳۲۷:۵۲}

        ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

امام باقر (ع) میفرماید:گویا قائم و یارانش را در نجف اشرف مینگرم توشه هاشان به پایان رسیده و لباس هایشان مندرس گشته است جای سجده بر پیشانیشان نمایان است.شیران روزند و راهبان شب{بحارالانوار۷:۵۳}

          ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

حضرت علی(ع)میفرماید:یاران با این شرط با امامشان بیعت میکنند که دست پاک باشند و پاکدامن.زبان به دشنام نگشایند و خون کسی به ناحق نریزند.بر مرکب های ممتاز سوار نشوندو لباس های فاخر نپوشند ساده زندگی کنند و در راه خدا به شایستگی جهاد کنند امام نیز متعهد می شود به سان همراهان زندگی کند...{الالملاحم و الفتن:۱۴۹}

       ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

یاران حضرت مهدی قدرت چهل مرد دارند شیران میدان رزم هستند و جانهایشان از سنگ خارا محکم تر.{الخصال۳۱۸:۲}

      ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

زهد زینت کارگزاران حضرت مهدی است.زندگیشان از معیشت درویشان فراتر نمیرود نمیتوانند تن به اسایش و شادکامی سپارند و از احوال مردمان غافل شوند و نام مصلح جهان بر خویش نهند چرا که انکه با عشرت طلبان همسو می شود و دل در گرو از و طمع میبندد نمیتواندنمیتواند مروج دین و کارگزاری شایسته برای حکومت عدل و داد باشد.{نهج البلاغه کلمات قصار:۱۱۰}

    *****************************************************

امام صادق (ع) فرمودند:به زودی امر مشتنهی به شما می رسد پس بدون نشانه ای که دیده باشید و بدون امام هدایت کننده می مانید از ان نجات نمی یابد مگر کسی که دعای غریق را بخواند.

راوی میگوید:دعای غریق چگونه است؟حضرت فرمودند،میگویی:((یا الله یا رحمن یا رحیم یا مقلب القلوب ثبت قلوبنا علی دینک)) {کمال الدین:۳۵۱}

امام صادق(ع) می فرماید : هنگامی که حضرت قائم در مکه ظهور می کند و قصد حرکت به کوفه را دارد به نیروهایش اعلام می کند که اب و غذا و توشه ی راه با خود برندارد.حضرت سنگ موسی (ع) را همراه دارد. هر جا توقف می کنند سنگ را به زمین می کوبد و از زمین چشمه های اب می جوشد .هر کس گرسنه باشد با نوشیدن ان سیر می گردد و هر کس تشنه باشد سیراب می گردد.{الکافی231:1}

امام رضا (ع) فرمود: هنگامی که حضرت مهدی (عج) ظهور می کند زمین از نور خداوند روشن می شود و زمین زیر پای حضرت به سرعت حرکت می کند و او با سرعت مسیر ها را می پیماید و اوست که سایه نخواهد داشت {کمال الدین372:2}

امام باقر (ع) فرمود: وقتی امام زمان ظهور کند به سوی کوفه حرکت می کند و در انجا هفت سال حکومت می کند که هر سال ان برابر ده سال از سالیان شماست.{الارشاد للمفید:365}

امام صادق (ع) می فرماید،پدرم فرمود: هنگامی که حضرت قائم (عج) قیام کند سپاهیانی را به شهر قسطنطنیه میفرستد ان گاه که به خلیج برسند جمله ای بر روی پاهای خود مینویسند و از روی اب می گذرند رومیان وقتی این معجزه را می بینند به یکدیگر می گویند:وقتی سپاهیان امام این چنین باشند خود حضرت چگونه خواهد بود؟ از این رو درها را به روی انان می گشایند.{الغیبه للنعمانی:159}

امام صادق (ع) فرمود: ((... حضرت مهدی (عج) در اخرالزمان ظهور می کند.بر سر ان حضرت ابری در حرکت است و هر جا برود ان ابر نیز می رود تا حضرت را از تابش خورشید حفظ کند و با صدای رسا و اشکارا ندا می دهد،این مهدی (عج) است.)) {کشف الغمه265:3}

خداوندا از تو امید داریم که دولت با کرامت امام زمان را به ظهور اوری و اسلام و اهلش را با ان عزت بخشی و نفاق را ذلیل و خوار گردانی ...

سالهای پیش بال آسمانی داشتیم
بال پرواز کران تا بی کرانی داشتیم
شیعه مدیا
گاه گاهی جمعه ها اهل زیارت می شدیم
گاه گاهی میل سجده ، جمکرانی داشتیم
شیعه مدیا
ثانیه ثانیه هامان پای آقا می گذشت
آی مردم ، یک زمان ،صاحب زمانی داشتیم

 

از انتظار خسته ام و يا دلم گرفته است؟
تو مدتي است رفته اي , بيا دلم گرفته است

نگاه سرد پنجره به کوچه خيره مانده بود
گمان کنم بداند او چرا دلم گرفته است

گذشتم از هزاره ها در امتداد دوري ات
به ذهن من نمي رسد کجا دلم گرفته است

به چشم خود نديده ام شکوه چهره ي تو را
شبي بيا به خواب من , بيا دلم گرفته است

 

اي مهربان؛ بگذار تا در ميان ستاره هاي شب و تنهايي شب با تو سخني داشته باشم؛ بگذار تا از درد جدائيت که با غيبتت همه تکيه گاه مظلومان ازبين رفته بنالم؛ پيش از تو آب معنيِ دريا شدن نداشت ولي مي دانم که با حضورت در ميان مردم هر قطره آب معني يک دريا را مي دهد و حتي گياهاني که با نبودنت اجازه زيبا شدن نداشتند ولي با تو گلستان مي شوند؛ اما افسوس که بوي غيبتت به مشام تنهاييم مي رسد!
اي آقاي من؛ شنيده ام که با نماز خواندن شماست که خورشيد جان مي گيرد و با هر نفس شماست که روشنتر مي شود! آخر از حريم کدامين بهاري که عاشقانت با شنيدن نامت به قامت سبزت مي ايستند و قلبهايشان را به سوي شما روانه مي سازند؛ من مي دانم که دل شما مانند دريا پاک است، پس چرا اي سرور امّت، ظهورت را تجلّي نمي کني؟! طوفانهاي دريا براي شما حباب است؛ پس آخر چرا ما را در اين سرزمين آفتاب، چشم انتظار گذاشته ايد؟! روييدن خورشيد از خاک، معناي وجود تو را مي دهد و بهار را در نام شما مي جويم. عزيز دلم! چه شبها و روزها که نام تو را بر زبان جاري مي ساختم و به يادت هميشه دلم آهنگ انتظار را مي نوازد و با پاي برهنه در جاده هاي انتظار قدم برمي دارم.
گلدسته هاي مسجد جمکران در خيال رسيدن نام زيبايت به گوششان در اوج آسمان دعا مي خوانند و گنبد جمکران در زير آسمان غم آلود دلهاي عاشقان چشم انتظار، کبوتر تو مي باشد! عاشقاني که به مسجدجمکران مي آيند، سر بر ديوار جمکران مي گذارند و با چشماني اشکبار تو را ياد مي کنند و با دل سوخته شان شما را صدا مي زنند. خوب مي دانم که مرا نيازي به گفتن اين حرفهاي غمگين نيست، چرا که شما در چشمهايتان روشنايي است که اينها را مي بينيد. اي منتهاي مهرباني! هر روز جمعه عاشقان منتظر آمدنت هستند و ثانيه هارا به خاطر ديدنت مي شمارند؛ چرا که همه هفته به اميد جمعه مي مانيم و هنگامي که جمعه فرامي رسد زمين و زمان بوي تو را مي دهد؛ امّا غروب جمعه دلم را مي شکند و هنگامي که جمعه مي رود دلم مي گيرد، چرا که روزي که وعده داده اي که خواهم آمد بدون تو سپري مي شود!
اي محبوب دلها!
تمام هستي ام را خاک قدمت مي کنم تا شايد نظري به جاده دلم بيندازي -چرا که تو آفتاب يقيني، که اميد فرداها هستي، تو بهار رؤيايي که مانند طراوت گل سرخ مي ماني و نرم و سبز و لطيفي تو معني کلمات آسماني- هستيي که دستهايش براي آمدنت به زمين دعا مي کند.
اي تجسّم مهرباني!
غيرت آفتاب و جلوه زيبايي ماه تو را توصيف مي کنند و نفس آب تو رامعني مي کند و نبض خورشيد تو را وصف مي کند.خوب مي دانم که تو مي آيي؛ آري تو مي آيي همانطور که وعده کرده اي و آنگاه است که انتظار را از لغتنامه ها پاک خواهيم کرد.
پس اي تمام زيبايي!
بيا تا براي هميشه فريادرس عاشقان موعود باشي.